Henk van Driel is bestuurder van Stichting De Lichtenvoorde. De Lichtenvoorde is lid van de Alliantie M3.
Alle blogs van Henk:
- Neteligheden bij het scheiden van wonen en zorg
- LVG-doelgroep uit de AWBZ
- Zorgzwaartebekostiging op de helling?
- Coöperatie als alternatief voor stichting
- Liever goed dan gecodeerd bestuur
- Intramurale zorg in een markttuchtscenario
- Een relationele benadering
- Beelden van Kwaliteit
- Uitstel IQ maatregel: afwachten
- Neteligheden bij het scheiden van wonen en zorg
- AWBZ Scheiden wonen en werken
Wij, bestuurders van professionele instellingen geven leiding aan onze organisaties vanuit een authentieke visie en missie, gericht op het erkennen en herkennen van de kwetsbare en speciale positie van onze doelgroep.
Datum: 08 augustus 2011 | Categorie: zorg, markt en organisatie | Reacties: (0)
Neteligheden bij het scheiden van wonen en zorg
Het voornemen van het kabinet om een langgekoesterde wens ten aanzien van de langdurige zorg tot uitvoer te brengen, zal weer een aantal interessante nieuwe uitdagingen voor het veld opleveren. Scheiden van wonen en zorg; dat zal pas echte normalisatie opleveren. Net als het decentraliseren van zorgtaken naar gemeentes waar wethouders en ambtenaren immers altijd heel ‘dicht op de burger’ zitten.
Zorgvrager en huurder?
Als de zorginstelling dit voornemen moet realiseren, wordt zij zelf een soort corporatie. De zorgvrager gaat met de zorginstelling in eerste instantie een zorgarrangement aan en huurt vervolgens een woning van de instelling in het woonzorgcentrum. In bijna alle gevallen blijkt dat de zorgvrager huursubsidie nodig heeft; meestal ligt zijn inkomen rond het minimum en de zorgwoning is gemiddeld duurder dan een normale woning in de sociale sector. Wie gaat de huursubsidie regelen? U raadt het al, in veel gevallen de zorginstelling!
Om de huur en eventueel bijkomende kosten te innen zal de zorginstelling een administratie moeten inrichten. Als een zorgvrager zelfstandig een woning huurt (dat is dus niet hetzelfde als een kamer in een verzorgingshuis) dan geldt huurbescherming.
Twee contracten?
Wanneer de zorgvrager de huur niet meer betaalt, kan alleen via de kantonrechter tot uitzetting worden overgegaan. Wanneer de zorgvrager wel wil blijven huren maar het zorgarrangement opzegt, ontstaat onderbezetting op de intramurale zorg en dus een exploitatieprobleem voor de zorginstelling. Wederom zal de kantonrechter moeten worden ingeschakeld. Een oplossing lijkt te liggen in gekoppelde zorghuurovereenkomsten. In dit complex geen zorgwoning zonder zorg! Echter, hierover heeft de Nma al uitspraken gedaan: zo’n koppeling zal niet altijd rechtsgeldig zijn.
En de risico’s?
Natuurlijk kan ik geen uitspraken doen over toekomstig gedrag van zorgvragers, maar bij De Lichtenvoorde geldt sinds jaar en dag de regel dat met een PGB geen intramurale zorg in een regulier woonzorgcentrum kan worden ingekocht. Juist om onder meer dit soort huurdersproblemen te voorkomen. Waar we in enkele speciale gevallen toch met een dergelijk arrangement hebben ingestemd, heeft ons dat snel in de problemen gebracht. Huur kon niet meer van het PGB betaald worden, de zorgvrager was afhankelijk; De Lichtenvoorde wilde haar zorgverantwoordelijkheid niet ontlopen en is zelf voor de verliezen opgedraaid. In kleinschalige intramurale woonzorgcentra kunnen één of twee van dergelijke situaties al snel tot ernstige exploitatieproblemen leiden.
Zouden de beleidsmakers die over de uitvoering gaan, aan deze bijkomende vraagstukken gedacht hebben?
>> Schrijf een reactie