Henk Steen is lid van de raad van bestuur van Odion in Purmerend. Odion is lid van de Alliantie M3.

Alle blogs van Henk:

• Een relationele benadering

• Hoe gek moet het worden?

Hoe gek moet het worden?

Onverdraaglijk en bizar. Dat was mijn reactie toen wij vrijdag de 13e augustus een e-mail kregen van ons zorgkantoor. Het zorgkantoor dat ons recent nog complimenteerde met de voorbeeldige wijze waarop wij onze ondersteuningsplannen inzetten in de verbetering van de kwaliteit van het bestaan van onze cliënten. Het zorgkantoor dat weet hoe onze medewerkers zich dagelijks een slag in de rondte werken om ‘met zorg het gewone leven te ondersteunen’ zoals onze slogan luidt. Dat doen zij met veel succes.

Vanwaar deze hartenkreet?

Voor de zomer heeft het zorgkantoor een toets uitgevoerd op onze ondersteuningsplannen, het waren er veertig om volledig te zijn. Eén ondersteuningsplan blijkt uiteindelijk niet te zijn geëvalueerd binnen een termijn van twaalf maanden. Daarvoor was er een duidelijke reden zoals wij in een bezwaarschrift uiteen hebben gezet. Het betrof een ingewikkelde situatie van een cliënt die rond die tijd verhuisde. In overleg is toen afgesproken om de evaluatieafspraak te verzetten. Dat enkele feit wordt ons nu in strikt procedurele zin tegengeworpen. Inderdaad, ik heb in het kader van de zorginkoop 2010 mijn handtekening gezet onder het criterium: ‘het zorgplan wordt jaarlijks geëvalueerd en bijgesteld’. En nu horen wij dat wij daar slechts ‘gedeeltelijk aan voldoen’. Om een lang verhaal kort te maken: die kwalificatie kost ons € 35.000,00. Vijfendertigduizend euro die van de zorg afgaan. Het kost ons ongeveer 1 formatieplaats. Een formatieplaats omdat medewerkers de zorg – en terecht – belangrijker vinden dan een inkoopbeleid dat steeds meer een technocratisch karakter heeft en in zijn uitwerking contraproductief is voor wat het beoogt: de kwaliteit van bestaan waar wij zo hard aan werken.

Reacties